Septentrión
De septentrión hasta su mente
no hay más
que una milla, más o menos,
que de su mente a septentrión.
Eso sí, no siempre la usa,
ni la que falta, ni la que sobra.
Se acurruca frente al horizonte
y con la mirada fija
intenta descubrir dónde nadie
nunca consiguió saber…
qué buscaba.
Anna Babra
Septentrió
De septentrió fins la ment, la seva
no hi ha més
que una milla, més o menys,
que de la ment, la seva, a septentrió.
Això sí, no sempre la fa servir,
ni la que falta, ni la que sobra.
S’arrauleix horitzó envant
i amb la mirada fixa
intenta descobrir on mai ningú
aconseguí saber….
què buscava.
Anna Babra



rere la línia de l'horitzó, hi habiten les esperances...
ResponEliminaDe fet a l'horitzó hi ha tot allò que voldriem veure, no creus?
EliminaSi són esperances i es compleixen, el plaer, encara que efímer, serà complet.
Salut Francesc
Entre la mente y septentrión hay un mundo que va desde lo percibido a lo imaginado.
ResponEliminaBuen poema, Anna.
Francesc Cornadó
Ahora me dejas sin palabras. No iuedo decir que se percibe y menos lo que se imagina. Solo qué puedo imaginar. Qué percibo, decir qué percibo no resulta en arrogancia? Esta distancia debe ser tan ardua.
EliminaSalud Francesc.
Anna Babra
El punt del desig , potser !
ResponEliminaSalut ;)
Sea un espacio o un individuo o una situación vivida el poema habla de lo medido. ¿También serviría para lo caótico?
ResponEliminaCreo que también sirve para lo caótico. Está implicito porque ni suelta ni coge. Pero en ambos casos mide.
EliminaSalud Fackel. y gracias.
Anna Babra